บทที่ 341 นับถอยหลัง

บทที่ 341 นับถอยหลัง

"เย่หนิง..."

"พวกเราต้องช่วยนายอธิบายเรื่องทั้งหมดให้กองทัพเข้าใจ ช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้นายได้อย่างแน่นอน!"

"ใช่แล้วเย่หนิง! อย่างแย่ที่สุดก็แค่บอกไปว่าพวกเราเป็นคนระเบิดตงไห่เอง! คนพวกนั้นพวกเราก็เป็นคนฆ่า!"

"ไอ้เศษสวะพวกนั้นตายไปก็สมควรแล้ว! กองทัพเอาสิทธิ์อะไรมายกย่องพวกมันเป็นวีรบุรุษ! อยุติธรรมสิ้นดี!"

"ฉันก็ไม่ยอมเหมือนกัน! พวกนั้นมีสิทธิ์อะไรมาใส่ร้ายพวกเรา!"

ภายในห้องโดยสารอันเงียบงัน ทุกคนไม่อาจทนรับความกดดันอันอึดอัดนี้ได้อีกต่อไป ต่างระบายความโกรธแค้นและเจ็บช้ำออกมา

ในห้องโดยสารขนส่งเสบียง ฝั่งตรงข้ามคือผู้ปลุกพลังของกองทัพที่กำลังจับจ้องพวกเขาเขม็ง สายตาราวกับกลัวว่าพวกเขาจะหลบหนีและมองพวกเขาเป็นนักโทษเช่นนั้น ทำให้สมาชิกในทีมหลายคนรู้สึกอัปยศอดสูอย่างยิ่ง