บทที่ 301 ขอยืมหัวนายหน่อย

บทที่ 301 ขอยืมหัวนายหน่อย

ด้านนอกเขตปลอดภัยตงไห่ ห่างออกไปหนึ่งร้อยสิบสามกิโลเมตร

"ผู้บัญชาการเฉิน คุณว่าพวกเราเตร็ดเตร่อยู่แถวนี้มาเกือบสองสัปดาห์แล้ว ตกลงว่าเย่หนิงอยากให้เราทำอะไรกันแน่..."

"ค่าใช้จ่ายวันๆ หนึ่งมันไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ..."

บนรถหุ้มเกราะ หวังเทียนถอนหายใจอย่างอ่อนใจ อดไม่ได้ที่จะมองไปยังผู้ปลุกพลังขั้นสามสี่คนซึ่งอยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าปวดใจ

นับตั้งแต่เย่หนิงบอกให้พากำลังคนมา ‘ตั้งค่าย’ อยู่ใกล้ๆ ตงไห่ เขาก็นำทีมมาปักหลักรออยู่ที่นี่ด้วยตัวเอง

ไม่เพียงแต่ระดมกำลังพลมาร่วมครึ่งของสมาคมการค้า แต่ยังยอมทุ่มเงินจ้างขั้นสามมาอีกกลุ่มใหญ่

ค่าใช้จ่ายในแต่ละวันแทบจะรีดเงินเก็บของเขาจนเหี้ยนเตียน

ต้องรู้ด้วยว่านี่ไม่ใช่แค่ขบวนสินค้าธรรมดา แต่เป็นกองกำลังขนาดหลักพันคนเชียวนะ!

ยิ่งไปกว่านั้น ภายในเขตปลอดภัย เขายังส่งพนักงานจำนวนมากเข้าไปแฝงตัว โดยใช้ข้ออ้างว่าเปิดสาขาใหม่อีกต่างหาก