บทที่ 296 สถาบันวิจัยพิลึกพิลั่น

บทที่ 296 สถาบันวิจัยพิลึกพิลั่น

“ตูม!!”

“ตูม!!!”

เสียงโซนิกบูมดังกึกก้องต่อเนื่อง กวาดผ่านน่านฟ้าเหนือตงไห่

มวลอากาศที่ถูกแหวกทะลวงอย่างรวดเร็วรวมตัวเป็นไอเมฆรูปพัด ชั่วพริบตาก็พาดผ่านท้องฟ้าผืนสูงสายแล้วสายเล่า

กระจกสั่นสะเทือน

ผนังกระจกสีฟ้าครามสั่นสะท้านท่ามกลางเสียงระเบิดอากาศอันถี่กระชั้น

ในฐานะเขตปลอดภัยตงไห่ที่มีระดับการฟื้นฟูบูรณะอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม ที่นี่จึงเต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรือง

ทว่าในเวลานี้ บรรดาผู้รอดชีวิตในตึกสูงแต่ละแห่งที่จำลองแบบมาจากยุคก่อนวันสิ้นโลก ต่างพากันชะโงกหน้าออกมาด้วยความหวาดกลัว และแหงนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ!?"