บทที่ 274 โปรแกรมกำจัด!

บทที่ 274 โปรแกรมกำจัด!?

ร่างบางสะท้านเฮือก

ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดข้างหู ราวกับอสรพิษกำลังกระตุ้นติ่งหูอันบอบบางของเธอ

ดวงตาสีฟ้าครามงดงามเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว ไม่ต่างอะไรกับตุ๊กตาที่ถูกรังแกจนแหลกสลาย

เมื่อเผชิญกับคำข่มขู่ที่เปิดเผยอย่างไม่ปิดบังของเย่หนิง หญิงสาวทำได้เพียงพยักหน้ารับด้วยความหวาดกลัว ขอบตารื้นไปด้วยหยาดน้ำตา

"ฉัน... ฉันรู้แล้ว..."

"อย่า... ขอร้องล่ะ อย่าฆ่าพ่อของฉันเลยนะ..."

เสียงสะอื้นไห้ดังระงม

เธอถูกจับมาขังไว้ที่นี่สี่วันแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าที่นี่คือที่ไหน และเธอก็ไม่รู้เช่นกัน

หลินรุ่ยที่เธอจินตนาการไว้ว่าจะมาช่วยกลับไม่เคยปรากฏตัว เธอเปรียบเสมือนนกในกรงทองที่ถูกเย่หนิงกักขังไว้อย่างไร้ความปรานี ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น