บทที่ 263 นายเป็นคนลงมือ

บทที่ 263 นายเป็นคนลงมือ

"แค้นเหรอ?"

"ใครพูดน่ะ!?"

หลินรุ่ยเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ แววตาเต็มไปด้วยความสับสน

ไม่กี่วินาทีต่อมา เมื่อสบเข้ากับดวงตาอันสงบนิ่งของเย่หนิง จึงตระหนักได้ว่าเสียงนั้นดังมาจากอีกฝ่าย

หัวใจพลันกระตุกวูบ

ด้วยความที่ไม่เคยสัมผัสกับวิธีสื่อสารเช่นนี้มาก่อน จึงเผลอพยักหน้าแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างลนลาน อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่า

แค้นงั้นเหรอ?

เขาไม่รู้เหมือนกัน

ทว่ายามเห็นศพของเด็กๆ เหล่านั้น และล่วงรู้การกระทำอันเลวร้ายของกองทัพ เขาก็เดือดดาลจนแทบคลั่งจริงๆ