บทที่ 261 ไม่อาจยับยั้ง

บทที่ 261 ไม่อาจยับยั้ง

ยี่สิบนาทีต่อมา

หลังจากลัดเลาะผ่านกลุ่มอาคารโรงงานอุตสาหกรรมหลายหลัง ก็มาถึงชั้นใต้ดินที่มีการพรางตาไว้อย่างแน่นหนา

เย่หนิงมองกลุ่มทหารที่ยืนเรียงแถวเข้ามาขวางทางตนไว้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ท่านเย่หนิงครับ..."

"ตรงนี้ความจริงไม่จำเป็นต้องดูหรอก"

"ผมรู้ว่าท่านกำลังค้นหาความผิดปกติบางอย่าง แต่ที่นี่ไม่ใช่แน่นอน"

แววตาของอีกฝ่ายดูจริงใจ

หัวหน้าหน่วยย่อยที่เข้ามาขวางส่งสายตาให้ลูกน้องอย่างแนบเนียน ก่อนที่ทั้งหน่วยจะยืนกระจายตัวเป็นกำแพงมนุษย์

พูดตามตรง พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะรับมือกับสิ่งที่เรียกว่าวิกฤตการณ์ตามที่เย่หนิงบอกอย่างไร ทำได้เพียงเออออตามน้ำไปอย่างจำยอม