บทที่ 238 หน่วยรนหาที่ตาย

บทที่ 238 หน่วยรนหาที่ตาย

“ตุบ~”

ร่างอันอ่อนนุ่มถูกเหวี่ยงลงบนเตียงสีขาวสะอาด

เย่หนิงปิดประตูห้องตามหลังอย่างแรงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เมินเฉยต่อเสียงหวีดร้องด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวังจากด้านนอก

“ได้โปรดเถอะ! ขอร้องล่ะ! ปล่อยแอนนาไปเถอะ!”

“เธอยังเป็นแค่เด็กนะ!”

“คุณอยากให้ผมทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น! ผมยอมให้ความร่วมมือ! ร่วมมือทุกอย่างเลย!”

“อ๊ากกกก!!”

เสียงอ้อนวอนอันโหยหวนนั้นดังมาจากท่านผู้ว่าการรัฐ

ทว่าภายใต้การควบคุมของสมาชิกในทีม เสียงที่เจียนจะขาดใจของผู้ว่าฯ ก็เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว