บทที่ 227 ออกเดินทาง

บทที่ 227 ออกเดินทาง

เขตสงครามเมืองหลวง ฐานทัพอากาศ

เสียงคำรามของไอพ่นดังก้องไม่ขาดสาย บนรันเวย์มีเครื่องบินลำเลียงอวิ้น 30 สีขาวล้วนจอดเทียบอยู่ ลำตัวเครื่องขนาดมหึมาดูราวกับหงส์เผือกตัวอ้วนเทอะทะ

ภายในท้องเครื่องบินที่เปิดอ้า ผู้ปลุกพลังขั้นสามเก้านายต่างพากันชะเง้อมองออกไปยังรันเวย์อยู่บ่อยครั้ง

"หมอนั่นยังไม่มาอีกเหรอ? เบื้องบนบอกว่าเขาจะออกปฏิบัติการร่วมกับพวกเราไม่ใช่หรือไง?"

"นี่ก็เก้าโมงแล้วนะ กว่าพวกเราจะไปถึงพื้นที่ดันเจี้ยนต้องใช้เวลาอีกตั้งสี่ชั่วโมง จะเหลือเวลาไม่มากก่อนดันเจี้ยนจะเปิดแล้วด้วย...!"

ชายหนุ่มที่สะพายคันธนูยาวไว้ด้านหลังยื่นหน้าเข้าไปใกล้หูของหัวหน้าทีม พลางตะโกนถามเสียงดังด้วยสีหน้ากังวล

เสียงรบกวนในสนามบินดังกระหึ่มเกินไป หากไม่เค้นคอพูดก็แทบฟังกันไม่รู้เรื่อง

"รออีกหน่อยเถอะ คงอยู่ระหว่างทางแล้วล่ะ!"

"พอเขามาถึงก็ระวังคำพูดคำจาหน่อย อย่าไปเรียกหมอนั่นหมอนี่! ให้เรียกว่ากรรมการไม่ก็ผู้บัญชาการเย่!"