เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 191 ลูกไม้
"พ่อ... ทำไมพ่อถึงมาที่นี่ได้!?"
"สืบรู้พรสวรรค์ของไอ้เด็กนั่นแล้วใช่ไหม!? มันโกงใช่หรือเปล่า!?"
ภายในห้องอันมืดสลัว จางหยางที่เนื้อตัวมอมแมมผมเผ้ากระเซอะกระเซิงเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน ดวงตาที่เคยไร้แววพลันเปล่งประกายขึ้นมาวูบหนึ่งขณะมองไปยังจางเหมิง
นับตั้งแต่บททดสอบสิ้นสุดลง เขาก็เอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมก้าวเท้าออกไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว
จากจุดสูงสุดร่วงดิ่งลงสู่จุดต่ำสุด ซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
ด้วยความที่ไม่อาจยอมรับความจริงได้ จึงเอาแต่ทำตัวเหมือนนกกระจอกเทศที่มุดหัวซ่อนตัว
ทว่าเมื่อเห็นพ่อมาหาถึงที่ วินาทีนั้นก็ตระหนักได้ทันทีว่าเรื่องของเย่หนิงคงจะได้ข้อสรุปแล้ว!
เขาจ้องจางเหมิงเขม็ง
"พ่อ! ไอ้เด็กนั่นใช้ช่องโหว่จริงๆ ใช่ไหม! มันโดนจับขังไปแล้วใช่หรือเปล่า!"