บทที่ 168 สัตว์ประหลาดตัวจริง

บทที่ 168 สัตว์ประหลาดตัวจริง

ภายในห้องโถง หลายคนอ้าปากค้างด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน พลางหันไปมองเด็กสาวที่กำลังร้องไห้โฮ

เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะถามว่าเธอได้เจอเย่หนิงข้างในหรือไม่ และด่านนั้นเป็นฉากแบบเปิดหรือเปล่า

แต่ดูจากตอนนี้แล้ว คงไม่มีความจำเป็นต้องถามอีก

ข้างในคงไม่ได้เจอกันแน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่ขาดการเตรียมใจขนาดนี้

สภาพเหมือนโดนซ้อมจนร้องไห้แบบนี้ หากยังเข้าไปซักไซ้ก็ไม่ต่างจากการเอากลือทาแผล แต่พอลองคิดดูแล้วก็พอเข้าใจได้ หากตนเองต้องมาเจอเรื่องสะเทือนใจขนาดนี้ในวัยเดียวกัน สภาพก็คงไม่ดีไปกว่านี้เท่าไหร่

ดูอย่างจางหยางที่อยู่ข้างๆ ก็รู้ ตอนนี้ยังยืนเหม่อเหมือนคนโง่อยู่ตรงนั้น ถ้าจางเหมิงไม่ช่วยดึงไว้ ป่านนี้คงทรุดนั่งแหมะอยู่กับพื้นไม่ยอมลุกขึ้นมาแล้ว