บทที่ 161 ปาฏิหาริย์

บทที่ 161 ปาฏิหาริย์

ท่ามกลางความเงียบงันชั่วขณะ ฟางฮ่าวที่เพิ่งเร่งรุดมาถึงก็ตระหนักได้ว่าตนเองเสียกิริยาไป

เมื่อเขารวบรวมกลิ่นอายกลับคืน เหล่ายอดฝีมือขั้นสามโดยรอบถึงเพิ่งรู้สึกว่าความกดดันบนตัวผ่อนคลายลง ต่างลอบมองชายผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของหัวเซี่ยด้วยความหวาดหวั่นที่ยังค้างคาในใจ

ห่างกันเพียงหนึ่งระดับ พลังฝีมือกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

เมื่อครู่เพียงแค่ฟางฮ่าวหลุดการควบคุม แรงกดดันที่แผ่ทะลักออกมาก็บดขยี้จนพวกเขาแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว

ทว่านั่นก็ยิ่งบ่งชี้ชัดเจนว่า ข่าวการบุกทะลวงผ่านชั้นยี่สิบสองของเย่หนิงนั้นสร้างความตกตะลึงให้ถึงเพียงใด

“เมื่อกี้ยังยี่สิบเอ็ดอยู่เลยไม่ใช่เหรอ!?”

“มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?”