กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 159 ไม่อาจยอมรับได้
“พ่อ! ผมผ่านชั้นสิบแปดแล้ว!”
จางหยางที่ร่างกายโงนเงนและใบหน้าซีดเผือดตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น การเสียเลือดมากทำให้รู้สึกว่าสติเริ่มพร่าเลือนไปหมด
อาจเป็นเพราะเพิ่งได้สติ หรือไม่ก็ด้วยเหตุผลอื่น
จางเหมิงที่เฝ้ารออยู่ตลอดพุ่งพรวดมาข้างกายในก้าวเดียว เมื่อเห็นลูกชายมาถึงขีดจำกัดแล้ว แววตาก็ฉายประกายปวดใจและทนดูไม่ได้วูบหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน ผู้ใช้พลังขั้นสามหลายคนที่สแตนด์บายรออยู่ก่อนแล้วต่างถือไอเทมฟื้นฟูรุดเข้ามาช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้ทันที
เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ซ่านทั่วร่าง บาดแผลเริ่มสมานตัวอย่างรวดเร็ว จางหยางก็คว้าแขนของพ่อไว้ตามสัญชาตญาณพลางเอ่ยอย่างกระตือรือร้น
“พ่อ ผมทำได้แล้ว!”
“ชั้นสิบแปด! ผมได้ที่หนึ่งใช่ไหม!?”