บทที่ 115 ไข่มุก

บทที่ 115 ไข่มุก

เย่หนิงนอนอยู่บนแคร่ไม้เย็นเฉียบ สายตามองไปยังขื่อหลังคาที่มีหยากไย่เกาะหนาทึบพลางขบคิดถึงเบาะแสที่มีอยู่อย่างต่อเนื่อง

แม้จะคาดการณ์ความยากที่แท้จริงหลังจากเหตุการณ์นี้กลายเป็นรูปเป็นร่างแล้ว แต่ก่อนที่มันจะก่อตัวเสร็จ การที่ความยากยังต่ำอยู่ก็ถือเป็นเรื่องปกติ

ทว่าเขากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

บีบให้ตาย... ตามหา... ล้างแค้น...

เบาะแสและข้อมูลต่างเชื่อมโยงกันได้ ดูเหมือนเหตุการณ์นี้แค่ตามหาร่างของจางเสวี่ยเหมยให้พบและช่วยเด็กสาวล้างแค้นก็แก้ปัญหาได้แล้ว

การล้างแค้นที่เป็นเรื่องหลังนั้นง่ายมาก หากไม่ติดว่ากลัวจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน พวกเขาสามารถฆ่าชาวบ้านทั้งหมดทิ้งได้ทันทีโดยไม่ต้องสนรายชื่อด้วยซ้ำ

ถ้าอย่างนั้น ปัญหาก็อยู่ที่... การตามหาร่างงั้นหรือ?

แววตาไหววูบ