บทที่ 106 สิ้นสุด

บทที่ 106 สิ้นสุด

ท่ามกลางความเงียบงัน เย่หนิงอดสบถด่าในใจไม่ได้!

ที่แท้ไอ้ที่ตนประเมินไว้ก่อนหน้านี้ยังน้อยเกินไปงั้นเรอะ?

รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริง ๆ

ในความทรงจำของเขา บรรดาผู้ปลุกพลังอัจฉริยะที่บ่มเพาะขึ้นมาจากโครงการเมล็ดพันธุ์พวกนี้ แทบไม่มีใครใช้การได้จริงสักคน

ในศึกสงครามสุดท้าย คนที่ยืนหยัดสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขาจนถึงวินาทีสุดท้าย ล้วนเป็นยอดฝีมือขั้นสามรุ่นเก๋าที่กรำศึกเฉียดตายมาทั้งสิ้น ส่วนพวกขั้นสามที่เอาทรัพยากรมาถมจนโต หากไม่มีคนคอยคุ้มกัน พอลงสู่สนามรบจริงก็มีแต่ตายกับตาย

จะว่าไป ชาติก่อนช่วงแรก ๆ ที่เขาแทบไม่ได้รับทรัพยากรอะไรเลย ก็น่าจะมีสาเหตุมาจากเรื่องนี้ด้วย