บทที่ 87 จิตสังหารที่จู่โจมกะทันหัน

บทที่ 87 จิตสังหารที่จู่โจมกะทันหัน

บนท้องถนน อากาศเย็นลงเล็กน้อย

เย่หนิงดึงหมวกลงมาตามความเคยชิน เดินอยู่บนถนนยามดึกเพียงลำพัง

สายฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย

เมื่อเทียบกับเขตปลอดภัยเทียนเฟิงแล้ว เวลานี้ในเขตปลอดภัยเจิ้นเจียงยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ บนถนนยังมีร้านรวงที่ไม่เปิดไฟปะปนอยู่บ้าง

"หรือจะฮุบอุปกรณ์ไปเลยดีนะ..."

เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆ สองสามคำ

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เย่หนิงก็ส่ายหน้า ช่างเถอะ ไม่มีเหตุผลต้องทำแบบนั้น

หากชีวิตเขายังตกอับเหมือนชาติก่อน ย่อมต้องเลือกฮุบของไว้ก่อนเป็นธรรมดา