บทที่ 54 ปล้นฆ่า

บทที่ 54 ปล้นฆ่า

บนทางหลวงสาย 705 นอกเมืองเทียนเฟิง

เย่หนิงก้มตัวลงต่ำ ปล่อยให้สายลมกรรโชกปะทะใบหน้า ขณะบิดคันเร่งแล่นฉิวไปบนทางหลวงที่ปกคลุมด้วยวัชพืชรกชัฏจนแทบมองไม่ออกว่าเป็นถนนลาดยาง

ภายใต้การรุกรานของธรรมชาติ เครือข่ายการจราจรที่เคยแผ่ขยายไปทั่วประเทศดั่งใยแมงมุม บัดนี้ถูกธรรมชาติกลืนกินจนแทบไม่เหลือร่องรอย หากไม่ใช่เพราะถนนสายนี้ยังมีผู้รอดชีวิตจำนวนไม่น้อยใช้สัญจรขนส่งเสบียง เกรงว่าคงถูกผืนป่ารกร้างกลืนหายไปนานแล้ว

รอบด้านเวิ้งว้าง มองไกลออกไปเห็นเพียงเส้นขอบเมืองที่เคยมีอยู่ ที่แห่งนี้ใกล้จะหลุดพ้นจากระยะเฝ้าระวังของเทียนเฟิงแล้ว

เดินทางมาได้ครึ่งทาง เย่หนิงก็เตรียมเปลี่ยนแบตเตอรี่

เป้าหมายแรกในครั้งนี้คือดันเจี้ยนขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ตรงรอยต่อระหว่างเทียนเฟิงกับเจิ้นเจียง เพื่อความสะดวกในการเคลื่อนไหวขั้นต่อไป

แม้ว่าก่อนวันสิ้นโลกจะปะทุขึ้น เทคโนโลยีแบตเตอรี่จะพัฒนาจนสมบูรณ์แล้ว แต่ระยะการใช้งานก็วิ่งได้เพียง 600 กิโลเมตรเท่านั้น

สำหรับการเดินทางครั้งนี้ เขาจึงแบกชุดแบตเตอรี่เทอะทะมาด้วยถึงสองลูก