บทที่ 14 สังหารในพริบตา

บทที่ 14 สังหารในพริบตา

รอบด้านพังพินาศยับเยิน ดูจากสไตล์การตกแต่งแล้ว ตัวเขาน่าจะอยู่ในอาคารอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง

เย่หนิงดึงมีดสั้นยุทธวิธีจากบั้นเอวด้านหลังออกมาด้วยมือข้างเดียว สายตาจับจ้องสำรวจตึกสูงนอกหน้าต่างอย่างละเอียด

ดันเจี้ยนที่เปิดใช้งานเป็นแบบลุยเดี่ยว ที่นี่เขาจึงสามารถทดสอบความสามารถของตนได้อย่างเต็มที่

เมื่อมองดูนาฬิกาดิจิทัลที่หยุดเดินอยู่ภายในห้อง ไม่นานก็ตระหนักได้ว่าฉากจำลองของดันเจี้ยนแห่งนี้น่าจะเป็นช่วงเวลาหลังวันสิ้นโลกปะทุขึ้นได้ไม่นาน

แกร๊ก

เขาสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะผลักประตูเปิดออกทันที

แสงสว่างสาดส่องเข้ามาในห้องในชั่วพริบตา

ทันทีที่เสียงประตูดังขึ้น บริเวณทางเดิน ซอมบี้ตัวหนึ่งที่มีคราบเลือดสีแดงคล้ำเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างก็สะบัดหน้าขวับมาทางนี้ เมื่อได้กลิ่นมนุษย์ มันส่งเสียงคำรามลั่นแล้วพุ่งถลาเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ใบหน้าของเย่หนิงยังคงไร้ความรู้สึก