กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297
ชีวิตมหาวิทยาลัยของโจวเจิ้งชูอาจใช้คำว่าน่าเบื่อหน่ายไร้รสชาติมานิยามได้
ทว่าเจ้าตัวกลับไม่ได้คิดเช่นนั้นเลย
กลับเป็นเพื่อนร่วมห้องของเขาที่รู้สึกเสียดายแทนจนอกจะแตกตาย อยากจะเอาตัวเข้าไปสลับร่างแทนเสียให้ได้ หากพวกเขามีใบหน้าแบบนี้ มีหรือจะต้องมาทนโสดอยู่ตั้งสี่ปี!
พวกเขาก็ไม่ได้หน้าตาอัปลักษณ์ อย่างน้อยก็หน้าตาหมดจดพอดูได้อยู่บ้าง
แต่ภายใต้การขับเน้นของโจวเจิ้งชูแล้ว กลับกลายเป็นว่าไม่มีความหมายอะไรเลย แม้แต่หญ้าเขียวยังถูกขับเน้นให้กลายเป็นวัชพืช มองดูแล้วชวนขัดหูขัดตาเสียเหลือเกิน
ตลอดสี่ปีนี้ มีคนมาสารภาพรักและขอเบอร์โทรศัพท์อยู่ไม่น้อย แต่ทุกรายล้วนเป็นสาวสวยที่อยากได้เบอร์มือถือของโจวเจิ้งชูและอยากจะเข้ามาตีสนิทกับเขาทั้งนั้น