กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247
เจียงเยว่ถูกเด็กชายที่วิ่งพุ่งเข้ามากอดเต็มอ้อมอก เด็กชายกอดขาเธอไว้แน่น เงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ "คุณแม่มารับผมกลับบ้านเหรอครับ?"
เจียงเยว่รีบทรงตัวให้มั่นคง ก่อนจะว่างมือข้างหนึ่งมาลูบเส้นผมนุ่มนิ่มบนศีรษะของเด็กชาย แล้วพยักหน้า
จากนั้นก็ยื่นสายไหมที่เธอเพิ่งกัดไปหนึ่งคำให้เขา
"เพิ่งซื้อมาเมื่อกี้เอง หวานมาก"
โจวเจิ้งชูรับสายไหมจากคุณแม่ แม้ตัวเองจะไม่ชอบกินของหวาน แต่ในใจก็ดีใจมาก เขาพูดอย่างสุภาพและว่าง่ายว่า "ขอบคุณครับคุณแม่"