กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 231
สายน้ำฝนที่ไหลนองอยู่บนถนนค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน
ดวงตาของโจวจี้เองก็เริ่มแดงก่ำขึ้นทีละน้อย เส้นเลือดฝอยแดงฉานปรากฏอยู่ในตาขาว ความเจ็บปวดรุนแรงเสียจนรู้สึกเหมือนเบ้าตากำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ
เลือด...
ทำไมถึงมีเลือดมากมายขนาดนั้น
เลือดที่ไหลออกมาไม่หยุด อยู่ตรงหน้าเขา บีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก
ข้างหูของโจวจี้คล้ายยังมีเสียงดังสนั่นขึ้นมาอีกครั้ง ร่างไร้วิญญาณของนางร่วงกระแทกลงตรงหน้าเขาอย่างแรง เลือดมากมายหลั่งไหลออกมาอีกแล้ว เขาก้มหน้ามอง ก็เห็นเลือดไหลรินไม่ขาดสาย ค่อย ๆ แผ่ขยายออกมาจากท้ายทอยของหญิงสาว
นางสวมเสื้อบางสีขาวปนแดงชาด เสื้อผ้าเนื้อบางถูกเลือดของตัวเองย้อมจนชุ่มโชกอย่างรวดเร็ว
โคมไฟในวังส่องสว่างจนรัตติกาลเจิดจ้าราวกับกลางวัน