เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216
ฤดูใบไม้ผลิมาเยือน อากาศค่อย ๆ อบอุ่นขึ้น
หลังจากเปิดเผยความรู้สึกที่ปิดบังไว้จนหมด เจียงเยว่ก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับโจวจี้ไม่ได้แตกต่างจากเมื่อก่อนสักเท่าไร
หากจะบอกว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง ก็ใช่ว่าจะไม่มีเลย
เธอเริ่มเต็มใจตอบข้อความของโจวจี้มากขึ้น และไม่รู้สึกรำคาญข้อความที่เขาส่งมาให้ทุกครั้งอีกแล้ว
ในแต่ละเดือน เจียงเยว่มีถ่ายรายการไม่กี่ครั้ง เวลาว่างจึงมักจะขลุกตัวอยู่ที่บ้าน หากวันไหนอากาศดีก็จะชวนหนิงจื้อออกไปเดินเล่นตามห้างสรรพสินค้าด้วยกัน
เธอมักจะใช้เงินอย่างใจกว้าง เห็นอะไรสวย ๆ หรือถูกใจก็ซื้อทันที ไม่สนใจราคา และไม่เคยคำนวณด้วยซ้ำว่าเงินในบัตรยังเหลือพอให้ใช้จ่ายหรือไม่
ฐานะทางบ้านของหนิงจื้อไม่ได้ขัดสน แต่เธอไม่ใช่คนที่ชอบใช้เงินสักเท่าไร
ปกติเธอแทบไม่ซื้อสินค้าฟุ่มเฟือยเลยด้วยซ้ำ