กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214
คำพูดที่หลุดปากออกไปแล้ว ย่อมยากจะเรียกคืน ต่อให้คิดเสียใจภายหลังก็ไม่ทันแล้ว
เจียงเยว่ไม่ได้รู้สึกเสียใจ เพียงแต่หลังจากพูดคำเหล่านั้นออกไป เธอกลับรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
ความเงียบที่ทอดยาวทำให้เธอเริ่มวางหน้าไม่ถูก
เดิมทีมันก็ไม่ได้มีอะไรสักหน่อย แต่โจวจี้กลับไม่ยอมพูดอะไร ทำให้เธออดคิดมากไม่ได้
ทำไมเขาถึงเงียบไปแล้วล่ะ?! เขากำลังได้ใจอยู่หรือเปล่า? กำลังหัวเราะเยาะเธออยู่ใช่ไหม?
เจียงเยว่คิดอย่างขุ่นเคือง เตรียมจะแก้ตัวปากแข็งว่าเมื่อครู่เธอแค่พูดผิดไปเท่านั้น อย่ามาคิดเข้าข้างตัวเองให้มากนัก!
องค์หญิงที่กำลังหงุดหงิดอยู่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เสียงทุ้มต่ำก็ดังลงมาจากเหนือศีรษะ "ถ้าอย่างนั้นก็เงยหน้าขึ้นสิ"