เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 212
เจียงเยว่ลากหนิงจื้อหายไปจากสายตาของฟู่ฉิงเหนียน ทั้งสองคนดูจะถูกชะตากันเป็นพิเศษ พออยู่ด้วยกันก็มีเรื่องให้พูดคุยไม่รู้จบ
โจวจี้เดินมาหยุดข้างฟู่ฉิงเหนียน มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง สีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนเอ่ยบอกข้อเท็จจริงด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ดูเหมือนพี่สะใภ้ของนายจะกลัวนายมากนะ"
ฟู่ฉิงเหนียนทำราวกับหูหนวกไปแล้ว คล้ายไม่ได้ยินคำพูดประโยคนั้นเลยแม้แต่น้อย ยังคงวางท่าสงบนิ่งอย่างไม่ทุกข์ร้อน
โจวจี้ไม่ได้ตั้งใจมาซ้ำเติมอีกฝ่าย เพียงแค่พูดขึ้นมาลอย ๆ เท่านั้น
ฟู่ฉิงเหนียนยังคงนิ่งเฉย ไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ ราวกับผิวน้ำไร้ระลอกคลื่น
โจวจี้หวังดีจึงเอ่ยเตือนอย่างเกียจคร้าน "เอาแต่ข่มขู่คนอื่น มีแต่จะทำให้ได้ผลตรงกันข้าม"
คราวนี้ดูเหมือนฟู่ฉิงเหนียนจะได้ยินคำพูดของเขาในที่สุด ชายหนุ่มแค่นยิ้มเย็นชา "ถ้าฉันไม่ข่มขู่เธอ ป่านนี้เธอคงหนีไปอยู่ในที่ที่ฉันหาไม่เจอแล้ว"