เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 156
เมื่อคำว่า หมิงอี๋ ถูกเอ่ยออกมา
เจียงเยว่ชะงักไปพักใหญ่ สายตาที่มองโจวจี้ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นระแวดระวัง ชื่อนี้เธอไม่เคยเอ่ยถึงต่อหน้าโจวจี้มาก่อนเลย
ในอดีต ไม่ว่าเธอจะวางอำนาจโอหังหรือแสดงท่าทางเย่อหยิ่งเพียงใด สิ่งที่ผู้คนเรียกเธอก็มีเพียงคำว่าองค์หญิงเท่านั้น
บนโลกใบนี้ นอกจากตัวเธอเองแล้ว แทบไม่มีใครรู้จักชื่อนี้ของเธอ
เจียงเยว่จ้องมองเขาเขม็ง แววตาดูสูงส่งเย็นชาอย่างยิ่ง "คุณพูดว่าอะไรนะ?"
โจวจี้สัมผัสได้ว่า ทันทีที่เธอได้ยินชื่อนี้ ก็ราวกับแมวน้อยขี้เกียจที่กำลังนอนอาบแดด จู่ ๆ ก็พองขนขึ้นมาในชั่วพริบตา
ดวงตาของเขาเปรียบเสมือนทะเลสาบอันลึกล้ำและสงบนิ่ง ทั้งสงบทั้งลึกลับ หยั่งลึกจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใดจากภายใน
ริมฝีปากบางของชายหนุ่มขยับเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยออกมาช้า ๆ "หมิงอี๋"