เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 147
วันรุ่งขึ้น เด็กหญิงตัวน้อยหิวจนทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
อีกทั้งยังกลัวมากว่าน้องชายที่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าแดงก่ำเพราะพิษไข้จะตายไป จึงพยายามปีนขึ้นไปยืนบนเก้าอี้ ยื่นมือเล็ก ๆ ของตัวเองออกไป เคาะกรงเหล็กดัดหน้าต่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เด็กหญิงเคาะจนมือชา ทั้งยังเหนื่อยล้าไปหมด
ในหัวมีแต่ความคิดว่าหิวเหลือเกิน อยากกินน่องไก่ชิ้นโต พอหิวจนแทบจะหมดสติอยู่รอมร่อ
ในที่สุดก็มีเพื่อนบ้านสังเกตเห็นเธอเข้า
ผู้หญิงคนนั้นถูกตำรวจพาตัวจากบ่อนพนันกลับมายังโรงพยาบาล และถูกอบรมสั่งสอนอย่างหนัก หลังจากนั้น บางทีเพราะกลัวว่าคนอื่นจะสงสัยอะไรบางอย่าง
เธอจึงสำรวมตัวขึ้นมาก
ถึงขั้นคิดจะพาเด็กหญิงไปโรงเรียนอนุบาลด้วย
เด็กหญิงดีใจมาก เธอจับมือผู้หญิงคนนั้นไว้แน่น "แม่! แม่! เยว่เยว่ดีใจจังเลยค่ะ"