เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 140
เจียงจื๋อสบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งที่เย็นชาและไร้ความรู้สึก ผู้ชายตรงหน้าดูสุขุมหนักแน่น น่าจะอายุมากกว่าเขาหลายปีอยู่บ้าง ส่วนกลุ่มบอดี้การ์ดที่ติดตามอยู่ด้านหลัง ก็แสดงให้เห็นถึงฐานะและตัวตนที่ไม่ธรรมดาของอีกฝ่ายโดยไม่ต้องเอ่ยปาก
เจียงจื๋อไม่มีความคิดที่จะกลับไปยอมรับบรรพบุรุษหรือกลับคืนสู่ตระกูล และไม่ได้ยึดติดกับเรื่องพ่อแม่ด้วย
มีก็มี ไม่มีก็ไม่มี
"แล้วไงต่อ?" เด็กหนุ่มเงยใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาไร้ความรู้สึกขึ้น ดวงตาราวกับมีน้ำแข็งจับตัวอยู่ภายใน ปกคลุมด้วยไอเย็นเยียบถึงกระดูก เขาเม้มริมฝีปากซีดขาว ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาสุดขีด "พวกคุณไม่ควรมารบกวนชีวิตของพวกเรา"
แม้ว่าเจียงจื๋อยังคงเรียนอยู่ในระดับปริญญาโทและยังเรียนไม่จบก็ตาม
แต่เขาก็มีความสามารถในการหาเงินเลี้ยงตัวเองแล้ว ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใครมานานหลายปี ไม่ว่าจะเป็นเงินรางวัลที่ได้รับ หรือค่าตอบแทนจากการเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ ก็เพียงพอให้เขาเลี้ยงดูตัวเองกับพี่สาวได้อย่างสบาย
เขาไม่ใช่ลูกนกที่ไร้ที่พึ่งอีกต่อไปแล้ว