กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 127
เจียงเยว่ลืมฉินจ้าวไปนานแล้ว
ก่อนจะลงมาเจอเจ้าตัว เธอยังนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าตัวเองไปรู้จักเพื่อนที่แซ่ฉินตั้งแต่เมื่อไรกัน
หลังจากลงมาชั้นล่างและมองเห็นใบหน้าของชายหนุ่มชัดเจน เธอถึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นฉินจ้าว
ชายหนุ่มมาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญ แต่สีหน้ากลับไม่มีความกระอักกระอ่วนแม้แต่น้อย เขานั่งอยู่บนโซฟา ไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ วันนี้เขาแต่งตัวไม่เป็นทางการเหมือนวันนั้น จึงดูเคร่งขรึมเย็นชาน้อยลงไปหลายส่วน
เสื้อไหมพรมคอเต่าสีเทาขับให้ลำคอของชายหนุ่มดูเรียวยาว เขาหันมองไปทางบันได นัยน์ตาสีเข้มสะท้อนภาพร่างของเธอเอาไว้ ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำราวกับทะเลสาบที่ไม่อาจหยั่งถึง ทั้งลึกลับและห่างไกล