เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 117
จังหวะที่เจียงเยว่เอ่ยประโยคนี้ค่อนข้างช้า นัยน์ตาคู่ดำสนิทมองตรงมาที่เขาโดยไม่กะพริบ ริมฝีปากอ่อนนุ่มสีระเรื่อขยับอ้าปิด น้ำเสียงอ่อนโยนที่เปล่งถ้อยคำออกมานั้นราวกับคมมีดที่ปักลงบนก้นบึ้งหัวใจ
แววตาของเธอนั้นจริงใจเหลือเกิน
จริงใจเสียจนหัวใจที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน เย็นชาและดุดันดั่งเหล็กกล้าของโจวจี้ยังรู้สึกยากที่จะแบกรับไหว
หัวใจที่ดำมืดเน่าเฟะ ถูกกรีดจนเกิดแผลเหวอะหวะขึ้นทีละนิด เลือดไหลไม่หยุด ความเจ็บปวดลากยาวเยิ่นเย้อ
โจวจี้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ นิ้วมือของเขาสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม ค่อย ๆ วางลงบนข้างไหล่ของเธอแล้วบีบต้นแขนเธอเบา ๆ
ชายหนุ่มหลุบตาลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนความมืดมนในแววตา เม้มริมฝีปากแน่น น้ำเสียงที่กดต่ำลงมีความแหบพร่าเล็กน้อย "ไม่เป็นไร"
เขารู้ว่าเวลานี้เธอไม่ได้ชอบเขา