กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 97
เวลาผ่านไปกว่ายี่สิบปีแล้ว เรื่องราวในตอนนั้นก็เน่าเฟะอยู่ในท้องของซุนเฉิงเฟิ่งไปนานแล้ว ตราบใดที่เธอไม่พูดออกมา ก็ไม่มีวันมีใครล่วงรู้ไปตลอดชีวิต
กิ่งทองใบหยกที่เธอเป็นคนฉุดรั้งลงมาด้วยมือตัวเอง ปีกหักจนไม่อาจบินกลับไปได้อีกตลอดกาล
ซุนเฉิงเฟิ่งยังจำได้ดีว่า ตอนที่เจียงเยว่เพิ่งคลอดออกมา พยาบาลใช้ผ้าห่มเนื้อนุ่มละเอียดห่อตัวเด็กน้อย ก่อนนำไปวางไว้ในห้องอภิบาลทารกแรกเกิดพิเศษ
เด็กทารกที่เพิ่งลืมตาดูโลกคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกินหรือข้าวของเครื่องใช้ ล้วนหรูหราจนคนธรรมดาไม่อาจจินตนาการได้
เกิดมาก็มีวาสนาดีเสียจริง
ตอนนั้นซุนเฉิงเฟิ่งยังเป็นพยาบาลฝึกหัดในโรงพยาบาล เธอคบคนผิด ผู้ชายที่เป็นแฟนในเวลานั้นไม่ยอมรับผิดชอบลูกในท้องของเธอ
เด็กสามคนเกิดในวันเดียวกัน