บทที่ 81

บทที่ 81

โจวจี้มองท่าทางยิ้มแย้มของเธอ ความรู้สึกในใจก็พลอยสดใสตามไปด้วย

เวลาที่เธอทำหน้าบึ้งก็น่ารัก เวลาที่ยิ้มก็น่ามองมากเช่นกัน เวลาเม้มปากแอบยิ้มจนมองไม่เห็นฟัน นึกว่าคนอื่นจะมองไม่เห็นเสียอย่างนั้น

โจวจี้จำไม่ได้ว่าช่วงนี้เธอมีปัญหาทางกฎหมายอะไรยากๆ ตรงไหน เขาเอื้อมมือรับเสื้อโค้ทที่เธอถอดออกแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า "ลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ ตั้งใจฟังอยู่"

เจียงเยว่มองใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติและผิวพรรณขาวเนียนของเขา สีหน้าแววตาสงบเยือกเย็น อยู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าโจวจี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์ไปเสียทุกอย่าง อย่างน้อยก็มีใบหน้าหล่อเหลาที่น่ามองมาก ช่วงเวลาส่วนใหญ่สภาวะอารมณ์ก็นิ่งสนิทเป็นพิเศษ ยามเจอเรื่องราวใดก็ไม่หวั่นไหวและคงความสงบไว้ได้เสมอ

ทว่าต่อให้เป็นคนที่วางแผนการเก่งกาจเพียงใด