บทที่ 78

บทที่ 78

เพียงชั่วเวลาไม่กี่วินาที เขาก็เบือนสายตาออกไปเงียบๆ อีกครั้ง

โจวจี้เรียกผู้จัดการเข้ามา แล้วชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่เธอใช้ไปในคืนนี้ให้พร้อมกัน

แต่เมื่อเห็นรายละเอียดในใบเสร็จ มุมปากของชายหนุ่มก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาแผ่วเบา ก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว แทบไม่มีใครสังเกตเห็น

เจียงเยว่ได้ยินเสียงหัวเราะเย็นชาเหนือศีรษะ จึงเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาเคร่งขรึมทรงอำนาจของชายหนุ่ม เธอคิดว่าโจวจี้กำลังหัวเราะเยาะตัวเอง จึงถามอย่างไม่ค่อยพอใจว่า "คุณหัวเราะอะไร?"

โจวจี้ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่นว่า "ผมรู้สึกว่าตัวเองน่าขำดี"