บทที่ 55

บทที่ 55

โจวจี้เห็นเธอนั่งเหม่อมองโทรทัศน์อยู่ ราวกับว่ากำลังดูจนเพลิน

เขาเดินเข้าไปแล้วดึงรีโมทคอนโทรลออกจากฝ่ามือของเธอ

มองตามสายตาของเธอไปที่โทรทัศน์ ซึ่งตอนนี้เข้าสู่ช่วงโฆษณาแล้ว

เธอกลับดูราวกับลูกโป่งที่ถูกสูบลมออกจนหมดในพริบตา ขดตัวอยู่บนโซฟาอย่างเกียจคร้าน เดี๋ยวก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวก็กัดริมฝีปาก ดื่มด่ำอยู่ในโลกของตัวเองโดยไม่สนใจตัวเขาที่อยู่ข้างกายเลยแม้แต่น้อย

โจวจี้ขยี้ศีรษะของเธอ แต่เธอก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ปกติแล้วแค่แตะโดนตัวเธอสักสองทีเธอก็จะแสดงท่าทีหงุดหงิดเสียเต็มประดาแล้ว ดุเสียจนเหมือนแมวที่ทำได้แค่ขู่ฟ่อ

"ในทีวีพูดอะไรเหรอ? เธอถึงดูตั้งใจขนาดนี้"

ดูไร้สติและใจลอย

เจียงเยว่ได้ยินเสียงจึงดึงสติกลับมาได้ เธอน้องมองตรงไปยังเขา เขม็งมองราวกับกำลังมองหาฆาตกรสักคน