บทที่ 46

บทที่ 46

เจียงเยว่รู้สึกว่าผู้กำกับช่างพูดมากเหลือเกิน คำแนะนำด้วยความหวังดีพร่ำสอนเธอไม่รู้จักจบจักสิ้น

"ฉันก็รู้ว่าคุณยังไม่ได้รับใบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยด้วยซ้ำ เชื่อฉันเถอะ การเรียนสำคัญมากนะ ถ้ามีเวลาว่างก็กลับไปเขียนวิทยานิพนธ์จบการศึกษาใหม่อย่างจริงจัง แล้วเตรียมตัวสอบป้องกันวิทยานิพนธ์ให้ดี อย่างน้อยก็ต้องคว้าใบปริญญามาไว้ในมือให้ได้"

"เรื่องเรียนเนี่ย ไม่จำเป็นต้องฉลาดมากหรอก ความขยันช่วยชดเชยความไม่เก่งได้"

"ครั้งแรกอาจโชคดีฟลุกผ่านไปได้ แล้วครั้งที่สองกับครั้งที่สามล่ะ?"

"ฉันทำไปก็เพราะหวังดีกับคุณจริง ๆ นะ"

เจียงเยว่พิงหมอนตรงพนักเก้าอี้ ง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้น สมองก็ยังมึนงงจนฟังอะไรไม่รู้เรื่องสักอย่าง

เธอตอบส่ง ๆ แถมยังไม่คิดจะปกปิดความขอไปทีของตัวเองเลยสักนิด "อ๋อ ใช่ ๆ ๆ"

ผู้กำกับ "..."