บทที่ 42

บทที่ 42

เพราะความฝันเมื่อคืน ทำให้อารมณ์ของเจียงเยว่ในวันรุ่งขึ้นไม่ค่อยดีนัก

เช้าตรู่ เธอตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของโจวจี้ แขนของชายหนุ่มพาดอยู่บนเอวเธอ ลมหายใจอุ่นชื้นรินรดต้นคอ ทำให้ผิวบริเวณนั้นร้อนผ่าวไปหมด

เจียงเยว่ยังไม่ค่อยชินกับการตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของเขา เธอตื่นแต่เช้า พอลืมตาขึ้นมาก็ปล่อยความคิดให้ล่องลอยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ยกแขนหนักอึ้งของชายหนุ่มออกอย่างแผ่วเบา

เธอเลิกผ้าห่มแล้วเพิ่งจะหยัดกายลุกขึ้นนั่ง ก็ถูกคว้ากลับไปกอดอีกครั้ง

ชายหนุ่มที่อยู่ข้างกายไม่รู้ว่าตื่นขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรแล้ว

เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย แฝงความทุ้มต่ำชวนให้ใจสั่น "นอนต่ออีกหน่อย"