บทที่ 25

บทที่ 25

เจียงเยว่รู้สึกอย่างจริงใจว่าตนถูกเสียงหัวเราะของเขาหยามเกียรติเข้าให้แล้ว

ทำไมเขาถึงยังหัวเราะออกมาได้อีก?

หรือว่าเขาไม่กลัวถูกประหารล้างตระกูลเลยสักนิด?

อ้อ

เจียงเยว่ใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะนึกขึ้นได้ว่า ตอนนี้เธอไม่อาจตะโกนสั่งประหารใครต่อใครได้อีกแล้ว แต่โจวจี้เองก็ไม่กลัวคำขู่แบบนี้เหมือนกันหรือ?

เธอกำลังขู่เขาอย่างเอาจริงเอาจังอยู่นะ!

เขาจะหัวเราะได้อย่างไร!

แถมยังหัวเราะออกหน้าออกตาถึงเพียงนี้

ไม่เห็นเธออยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย