บทที่ 2

บทที่ 2

02

เจียงเยว่โกรธจนสีหน้าบูดบึ้ง ต่อให้ออกแรงดิ้นรนเพียงใดก็ไม่อาจสะบัดข้อมือให้หลุดจากพันธนาการได้ ไพร่สามหาวผู้นี้ช่างบังอาจนัก! ดูภายนอกสุภาพเรียบร้อยแท้ ๆ ไม่นึกเลยว่าจะมีแรงมากขนาดนี้

เสียงน่ารำคาญชวนแสบแก้วหูในหัวเริ่มก่อกวนขึ้นมาอีกแล้ว ทั้งพระเอก ทั้งสามีอะไรกัน

เจียงเยว่เริ่มเข้าใจเลือนรางแล้วว่าผู้ชายตรงหน้าคนนี้เป็นใคร

เป็นสามีของเจ้าของร่างนี้

สายตาเลือกคู่ห่วยแตกอะไรเช่นนี้ ถึงได้แต่งกับไพร่สามหาวแบบนี้ได้

【เธอต้องเปลี่ยนความอคติที่พระเอกมีต่อเธอ】

【เธอต้องเป็นภรรยาที่อ่อนโยนและรู้จักดูแลครอบครัว】

【เธอจะทำตัวหยิ่งผยองเอาแต่ใจเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้】