กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 322 ปรากฏตัวเวอร์ชันใหม่ พลิกกระดานตอนจบ
“นายชื่ออะไร” ฮั่วหรานกวาดตามองประเมินเด็กหนุ่มรูปงามตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า หล่อเหลากว่าตัวเขาในอดีตมากนัก หรือแม้แต่กู้หลีเชอในตอนนั้นหากนำมาเทียบกับเด็กคนนี้ก็ยังด้อยกว่าอยู่นิดหน่อย
“อาจารย์ ฉันชื่อเย่เฉิน เย่ที่แปลว่าใบไม้ เฉินที่หมายถึงยามเฉิน”
เย่เฉินอย่างนั้นหรือ
ช่างเป็นชื่อที่คุ้นเคยเหลือเกิน ฮั่วหรานตกใจเล็กน้อยในใจ พล็อตเรื่องเวอร์ชันถัดไปกำลังจะเปิดฉากขึ้นแล้วงั้นหรือ ทว่าในเวลาต่อมาเขาก็แอบยินดีในใจ “ถ้าเช่นนั้นมันก็หมายความว่า เวอร์ชันก่อนหน้าจะต้องสิ้นสุดลงตรงนี้แล้วใช่ไหม”
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ในใจของฮั่วหรานก็พลันโล่งอก เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดสามสิบกว่าปีผ่อนคลายลงไปเกินครึ่งในชั่วขณะนี้ ส่วนที่เหลืออีกนิดหน่อยก็แค่รอให้ญาติไปจัดการในอีกไม่กี่วันข้างหน้า
“กฎของฉัน พี่ซูคงบอกนายแล้วใช่ไหม”
“อืม บอกแล้ว ห้ามใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกคน ไม่กลัวเรื่องแต่ก็ไม่ก่อเรื่อง ต้องจริงจังขยันขันแข็ง ห้ามทำส่งเดชเสแสร้ง และที่สำคัญที่สุดคือต้องฟังคำพูดของพี่ซู”
“อืม ถูกต้อง ฟังคำพูดของพี่ซู นายต้องเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่า ต่อให้ฉันจะทำร้ายนาย แต่พี่ซูไม่มีทางทำร้ายนายอย่างเด็ดขาด”