เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 319 ห้าปีแห่งความผันผวน จู่ ๆ ได้ยินคำสั่งแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์
เสื้อผ้าของทั้งสี่คนยังอยู่ครบ ไม่ได้ทำเรื่องเหลวไหลอะไรกัน แต่เสื้อผ้าฤดูร้อนเดิมทีก็บางอยู่แล้ว คนสี่คนมาเบียดเสียดอยู่บนเตียงเดียวกันแบบนี้ ถึงเตียงจะกว้างมาก ทว่าก็ยังชวนให้รู้สึกกำกวมเกินไปอยู่ดี
ความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับมาอย่างรวดเร็ว หากไม่ใช่เพราะต่างฝ่ายต่างยังพอควบคุมตัวเองได้ เมื่อคืนคงได้เปิดศึก 1 ต่อ 3 กลิ้งบนเตียงกันจริง ๆ แน่ เขาก้มหน้ามองเซี่ยเยี่ยนเกอที่ขนตาขยับไหวเล็กน้อย หล่อนน่าจะตื่นแล้ว ทว่าใบหน้านี้ช่างงดงามจริง ๆ
ฮั่วหรานอดใจไม่ไหวอยู่ชั่วขณะ ก้มลงจูบหล่อนอย่างแผ่วเบา เซี่ยเยี่ยนเกอกระซิบเสียงเบา “ทำอะไรน่ะ” จากนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธอีก
“ควรลุกได้แล้ว”
“อืม ได้” ในใจของเซี่ยเยี่ยนเกอยังคงมีความตื่นตระหนกอยู่บ้าง
ฮั่วหรานลุกจากเตียงแล้วเดินจากไป ทำให้จิตใจของเซี่ยเยี่ยนเกอสงบลงได้อย่างรวดเร็ว แต่ไม่นานนัก เซี่ยจือกับสวี่เนี่ยนเหอก็ตื่นเช่นกัน เมื่อเทียบกับความลนลานของเซี่ยเยี่ยนเกอแล้ว ทั้งสองคนกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เรื่องเมื่อคืน พวกเธอสองคนยังจำได้ไหม” เซี่ยเยี่ยนเกออดถามไม่ได้
เซี่ยจือชะงักไปเล็กน้อย “จำได้สิ มีอะไรเหรอ”
“เวลาพวกเธอหันกลับมาเจอกันอีกจะไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนเหรอ” เซี่ยเยี่ยนเกอถามด้วยความสงสัย