เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 314 บทภาพยนตร์เฉพาะบุคคล สร้างขึ้นเฉพาะบุคคล
ฮั่วหรานหัวเราะคิกคัก กอดแขนของฉู่หนานซีเอาไว้ แล้วเอียงศีรษะพิงลงบนไหล่ของฉู่หนานซี “ที่คุณกลายเป็นแบบตอนนี้ก็เพราะไม่มีใครสร้างบทภาพยนตร์ให้คุณโดยเฉพาะ แจกันดอกไม้ก็มีวิธีเล่นของแจกันดอกไม้ เหมือนอย่างสวี่เนี่ยนเหอ ขอแค่กำหนดตัวละครตามจุดเด่นบุคลิกของตัวเธอเอง ไม่ว่าจะแสดงยังไงก็ไม่หลุดบท คุณยังต้องชมเธอสักคำด้วยซ้ำว่าแสดงได้ดี”
“ถ้าอย่างนั้นนายวางแผนจะเขียนบทภาพยนตร์อะไรให้ฉันล่ะ”
“ของภาพยนตร์ยากมาก ละครโทรทัศน์ได้ไหมล่ะ ถึงเวลาก็เอาไปฉายทางเฉินอินของผมด้วย”
“ได้สิ ฉันไม่มีปัญหา” ฉู่หนานซีตอบตกลงโดยแทบไม่ต้องคิด เธอหาเงินในวงการบันเทิงได้ไม่น้อย แต่ค่าใช้จ่ายก็สูง ผ่านมาหลายปีขนาดนี้จึงแทบไม่เหลืออะไรเลย หากอยากรักษาชีวิตความเป็นอยู่อันสุขสบายในตอนนี้เอาไว้ เธอก็ต้องพยายามต่อไป
ส่วนเรื่องแต่งงานมีครอบครัว เธอใช่ว่าจะไม่เคยคิด แต่เธอสายตาสูงเสียดฟ้า มองคนนี้ก็ไม่เข้าตา มองคนนั้นก็ไม่ถูกใจ มัวแต่คัดเลือกเรื่อยมาตลอด
จนกระทั่งได้พบฮั่วหราน เธอชอบความรู้สึกผ่อนคลายสบายใจยามอยู่ร่วมกับฮั่วหรานมาก ทว่าความต่างของวัยอันมหาศาลกลับเป็นเหวลึกที่คนทั้งสองไม่อาจข้ามผ่านได้