กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 312 ชีวิตอันสงบสุข ไม่ละทิ้งเจตจำนงแรกเริ่ม
ซ่งเสี่ยวรั่วเห็นว่าเถียงสู้สองหัวกะทิไม่ได้ จึงรีบขอความช่วยเหลือจากหลี่อันหนิงทันที “โธ่ พี่สาวอันหนิง พวกเธอรังแกฉัน”
ซ่งเสี่ยวรั่วคิดไปเองว่าอย่างน้อยหลี่อันหนิงคงจะปลอบใจตนบ้าง ทว่าผลลัพธ์คือ... “ไม่เป็นไรหรอก พึ่งพาไม่ได้ก็พึ่งพาไม่ได้ไปเถอะ ยังไงก็ไม่ต้องให้เธอทำอะไรจริงจังอยู่แล้ว”
แค่นี้เนี่ยนะ...
ซ่งเสี่ยวรั่วถึงกับอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตาจริง ๆ
เรื่องพึ่งพาไม่ได้นี้ที่จริงตัวเธอก็รู้ดี ช่วงเวลาที่หลี่อันหนิงตั้งครรภ์แล้วพักผ่อน งานผู้ช่วยข้างกายฮั่วหรานก็เป็นเธอที่คอยจัดการ แต่ไม่รู้ทำไม ไม่ลืมเรื่องนี้ก็ลืมเรื่องนั้น ยังคงต้องให้ฮั่วหรานคอยเตือนเธออยู่ตลอด
ยังดีที่ช่วงเวลานั้นงานหลักของฮั่วหรานคือถ่ายทำภาพยนตร์ ไม่มีเรื่องที่ต้องให้ซ่งเสี่ยวรั่วทำมากนัก มิฉะนั้นฮั่วหรานก็คงต้องย้ายไป๋อวิ๋นกลับมาใช้งานข้างกายตนเองแล้ว
หากมีเพียงหลี่อันหนิงที่ตั้งครรภ์ สำหรับตระกูลใหญ่แห่งนี้อาจจะยังไม่นับเป็นอะไร ทว่ายามนี้หลี่เสวี่ยเหยาก็ตั้งครรภ์แล้ว เช่นนั้นนี่จึงนับเป็นข่าวดีที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่งสำหรับตระกูลใหญ่แห่งนี้