กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 300 หมัดสยบว่านซื่อเหิงหน้าโรงแรม
หนึ่งชั่วโมง สวี่เนี่ยนเหอไม่เคยรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้มาก่อน ทว่าว่านซื่อเหิงคนนั้นกลับไม่ได้มา พอครบกำหนดเวลา บอดีการ์ดด้านหลังก็เอ่ยปากเตือน “ครบกำหนดหนึ่งชั่วโมงแล้ว”
“ดี พวกเราไปกันเถอะ” ฮั่วหรานไม่ลังเลแม้แต่น้อย ดึงมือสวี่เนี่ยนเหอลุกขึ้นแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที เสี่ยวเสี่ยวก็รีบลากกระเป๋าเดินทางวิ่งตามมา
ไอ้สองคนที่คอยจับตาดูฮั่วหรานร้อนรนขึ้นมาทันที “ฮั่วหราน นายน้อยว่านของพวกเราบอกให้นายรอเขาอยู่ที่นี่”
“ไสหัวไป” ฮั่วหรานไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย พ่นออกมาคำเดียวตรง ๆ บอดีการ์ดผลักคนออกไปทันที คนที่คอยจับตาดูฮั่วหรานยิ่งร้อนรน รีบต่อสายหาว่านซื่อเหิงไปพลาง วิ่งออกไปขัดขวางไม่ให้ฮั่วหรานเรียกรถไปพลาง
ฮั่วหรานกับสวี่เนี่ยนเหอต่างมาจากต่างถิ่น ในท้องถิ่นนี้ไม่มีรถเลยสักคัน