เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 294 อบอุ่นร่วมห้อง เอ่ยถึงหนทางข้างหน้า
ภายในห้องรับรองอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ฮั่วหรานเอนกายพิงโซฟานุ่ม โอบซ้ายกอดขวา กวนจิ้งอีกับเฉียวหลินนาซบแนบชิดอยู่ในอ้อมอกเขาทั้งซ้ายและขวา ร่างกายแนบชิดกับเขาอย่างอ่อนนุ่ม ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความสุขสบายและพึงพอใจหลังความอบอุ่นอ่อนโยน ทั้งดูเกียจคร้านและอ่อนช้อย
กวนจิ้งอีเชิดคางขึ้น แววตาแฝงความหยอกเย้าอยู่หลายส่วน เอ่ยถามเสียงเบา “สามี คู่พี่น้องคู่นั้นคิดจะปีนขึ้นเตียงคุณใช่ไหมล่ะ”
“อืม ก็น่าจะใช่ แต่ผู้หญิงของฉันมีมากพอแล้ว ตอนนี้ยังไม่อยากเพิ่มอีก” ฮั่วหรานกระชับอ้อมกอดโอบสองสาวงามไว้แน่น น้ำเสียงดูผ่อนคลายสบาย ๆ
ความรักในดวงตาของกวนจิ้งอีค่อย ๆ เข้มข้นขึ้น ปลายนิ้วอันอ่อนนุ่มลูบเป็นวงกลมเบา ๆ บนแผงอกของฮั่วหราน แฝงการหยั่งเชิงอยู่บ้าง “คุณไม่มีความคิดอะไรกับพวกเธอจริงเหรอ”
“คนที่ฉันมีความคิดด้วยมีเยอะแยะไป ฉันยังมีความคิดกับเซี่ยเยี่ยนเกอเลย แต่ฉันกลัวว่าพี่ชายทั้งสามของเธอจะถือดาบมาฟันฉันน่ะสิ”
กวนจิ้งอีอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ที่แท้คุณก็มีคนที่กลัวเหมือนกันเหรอ”
“กลัวเหรอ ฉันมีอะไรต้องกลัว พวกเขาไม่กล้าฟันฉันจริง ๆ หรอก ฉันแค่รำคาญความยุ่งยาก อีกอย่างฉันไม่มีทางทิ้งพวกเธอเพื่อเธอหรอก”