กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 274 ทางเลือกในลานโลกีย์
เขาเบื่อหน่ายการเข้าสังคมจอมปลอมแบบนี้มาโดยตลอด หากทำหน้านิ่งไร้อารมณ์ ก็จะถูกสื่อแอบถ่ายไปขยายผล ตีความว่าหยิ่งยโสโอหัง ไร้มารยาท ดูหมิ่นผู้อาวุโสและเพื่อนร่วมทาง ทว่าหากต้องปั้นยิ้มค้างไว้ตลอดทั้งงาน มันก็ดูแข็งทื่อจงใจ เหนื่อยล้าทั้งกายใจ ช่างเสแสร้งและสิ้นเปลืองพลังอย่างยิ่ง
ในจังหวะที่เขากำลังเหนื่อยล้ากับการรับมือนั้นเอง สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาแสนน่ารักร่างหนึ่งเข้าโดยบังเอิญ นั่นคือเซี่ยจือ ตอนนี้เธอยังไม่มีผลงานภาพยนตร์ในเครือโรงภาพยนตร์ การที่ได้รับเชิญมาร่วมงานในครั้งนี้ได้ อาศัยเทียบเชิญจากสปอนเซอร์ของฝ่ายแบรนด์ที่ร่วมงานด้วยล้วน ๆ
เซี่ยจือยืนอยู่ตรงขอบฝูงชนตามลำพัง ดูเคอะเขินและแปลกแยกไม่เข้าพวก คนในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์กับคนในวงการโทรทัศน์ไม่ค่อยมีความเกี่ยวข้องกันมากนัก ในบรรยากาศเช่นนี้ พวกเขามักจะพูดคุยกับคนที่คุ้นเคย หรือไม่ก็ไปผูกสัมพันธ์กับคนอื่น มากกว่าจะเข้ามาทักทายเซี่ยจือจากวงการโทรทัศน์
ฮั่วหรานยกมือขึ้น พลางร้องเรียกเสียงดัง “เซี่ยจือ”
เสียงเรียกอันนุ่มนวลนี้ ช่วยดึงเซี่ยจือที่กำลังตกอยู่ในความกระอักกระอ่วนให้หลุดพ้นออกมาได้ในทันที แววตาของเธอเปล่งประกายขึ้นมาในพริบตา ความเคอะเขินบนใบหน้ามลายหายไปจนหมดสิ้น ก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงเข้ามาหาฮั่วหรานด้วยความรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง
“ฮั่วหราน ทำไมนายเพิ่งมาเนี่ย”