เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 272 คลื่นใต้น้ำโหมกระหน่ำ ขีดเส้นตัดขาด
ฮั่วหรานสีหน้าจริงจัง ท่าทีเด็ดขาด ไม่ยอมให้มีความคลุมเครือแม้แต่น้อย “ทุกคนต้องพูดการตัดสินใจของตัวเองออกมา ไม่ใช่เอาแต่เงียบ ฉันไม่ยอมรับการตัดสินใจแบบทึกทักเอาเอง ถ้าไม่พูด ใครบอกให้ฉันไปทวง ฉันก็จะไปทวงให้คนนั้น ส่วนคนที่ไม่พูดก็เลือกแจ้งความได้”
“ฉัน... ฉันอยากได้คลิปคืน” จางหว่านหรูรวบรวมความกล้าส่งเสียงออกมาเป็นคนแรก
ตามติดด้วยหลูปิง กัวอ้ายอ้าย กวนซิน และคนอื่น ๆ ที่ทยอยเปิดปาก ยืนยันการเลือกของตัวเองทีละคน
ฮั่วหรานเห็นเช่นนั้นจึงพยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงผ่อนลง ปลอบโยนเสียงเบา “เอาละ ตัดสินใจได้ก็ดีแล้ว พวกเธอก็อย่าเพิ่งร้อนใจไป กินข้าวให้ลง ดื่มน้ำให้ได้ ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป เดี๋ยวก็อย่าเพิ่งรีบกลับเลย ฉันให้โรงอาหารทำกับข้าวเด็ด ๆ สักสองสามอย่าง เดี๋ยวร่วมกินด้วยกันสักหน่อย”
จิตใจที่ตึงเครียดของทุกคนผ่อนคลายลงเล็กน้อย เอ่ยขอบคุณเสียงเบาพร้อมเพรียงกัน “ขอบคุณนะ”
มุมปากของฮั่วหรานยกขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงอ่อนโยนเปิดเผย “เกรงใจอะไรกัน พวกเราไม่ได้เป็นแค่นักศึกษาเพื่อนร่วมรุ่น แต่ยังเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือไง”