Chapter 0262

ตอนที่ 262 ต่อยโดนแต่ความว่างเปล่า ช่วงเวลาเดือดดาลของจวงสวิน

ตอนที่ฮั่วหรานขับรถมาถึงบ้านพักเดี่ยวแถบชานเมืองซั่งจิง หวังเสวี่ยก็รอคอยอยู่ภายในบ้านอย่างว่าง่ายตั้งนานแล้ว เธอนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร เบิกตากลมโตเป็นประกาย มองดูฮั่วหรานหยิบอาหารที่บรรจุอยู่ในกล่องสารพัดรูปแบบออกมาจากกล่องอาหารประณีตทีละอย่าง เมนูจำนวนมากล้วนเป็นอาหารเลิศรสที่เธอไม่เคยพบไม่เคยได้ยินมาก่อน จึงหยิบช้อนส้อมขึ้นมาตักชิมทีละคำเล็ก ๆ ในทันที ทานอย่างมีความสุขเหลือล้น ใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความพึงพอใจและชื่นบาน

“พวกนี้คืออะไรกันน่ะ ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย” หวังเสวี่ยเคี้ยวอาหารตุ้ย ๆ จนแก้มป่อง พลางเงยหน้าขึ้นเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มเปี่ยม

“เธอพูดไม่ผิดหรอก พวกฉันก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน” ฮั่วหรานพิงขอบโต๊ะ มองดูท่าทางเวลากินอันน่ารักของเธอ มุมปากยกยิ้มสบายอารมณ์พลางหัวเราะพูดขึ้น

หลี่เสวี่ยเหยาเอ่ยอย่างร่าเริงว่า “ฉันถ่ายรูปไว้เยอะแยะเลย เดี๋ยวค่อยหาคนมาทยอยทำให้กิน พวกอันหนิงก็ยังไม่เคยทานเหมือนกันเลย”

ทันใดนั้นเอง มือถือของฮั่วหรานก็สั่นเบา ๆ สองครั้ง เป็นข้อความที่หลี่อันหนิงส่งมา “ตัดต่อวิดีโอเสร็จแล้ว โพสต์ลงเฉินอินแล้วนะ”