กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 253 งานเลี้ยงหรูหราเจิดจรัส ยากจะบดบังจิตใจอันคับแคบ
ตรงรอยแยกของประตูห้องทั้งสองฝั่งทางเดิน ร่างบอบบางหลายร่างแอบชะโงกหน้าออกมาอย่างเงียบเชียบ กวนจิ้งอี เสิ่นหนานซู ซ่งเสี่ยวรั่ว และหลี่เสวี่ยเหยาต่างก็อยู่กันครบทุกคน
ทุกคนต่างกลั้นหายใจเงียบกริบ แววตาเปี่ยมด้วยความหวาดกลัวและกังวลใจอย่างเห็นได้ชัด กระทั่งหายใจแรงก็ยังไม่กล้า ยามปกติฮั่วหรานมีอารมณ์อ่อนโยน ปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความโอบอ้อมอารี แทบไม่เคยบันดาลโทสะ ท่าทางเดือดดาลดั่งอัสนีฟาดเช่นนี้ จึงเป็นสิ่งที่พวกเธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน
ภายในห้องนอน ฮั่วหรานปิดประตูลง กลิ่นอายดุดันอันเย็นเยียบทั่วร่างพลันมลายหายไปสิ้น สีหน้ากลับคืนสู่ความสงบนิ่งดังเดิม ก่อนจะเอ่ยถามเสียงดังด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายและเป็นธรรมชาติ “ตื่นกันแล้วเหรอ กินข้าวกันหรือยัง”
กวนจิ้งอีที่อยู่นอกประตูรีบขานรับ น้ำเสียงยังคงแฝงความกระสับกระส่ายที่ยังไม่จางหาย “ยังเลย!”
ฮั่วหรานฟังออกถึงความกังวลใจของทุกคน จึงหัวเราะเบา ๆ อย่างจนใจ น้ำเสียงแฝงการหยอกเย้าอยู่บ้าง “ฉันไม่ได้โกรธขนาดนั้น แค่ไม่คิดว่าเธอจะโง่ได้ถึงเพียงนี้ ตัวเอชของฉันเอ๋ย!”
ขณะพูด สายตาของเขาก็เบนไปจับจ้องกวนจิ้งอีที่อยู่ตรงประตู เขาเลิกคิ้วกวักมือเรียก น้ำเสียงทั้งล้อเล่นและกวนประสาท “รีบมานี่สิ มาปลอบใจฉันหน่อย ฉันเพิ่งเสียตัวเอชไปตัวหนึ่งนะ”