เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 243 อันหนิงตัดญาติ คนเก่ามาเยือน
ฮั่วหรานได้ยินดังนั้นก็อดถอนหายใจอย่างโล่งอกไม่ได้ “ฉันก็นึกว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไร ที่แท้ก็แค่นี้ ปีที่แล้วฉันก็ไปพบมาแล้ว หลังจากนี้ก็จะไปทุกปี พวกนั้นอยากจะพูดยังไงก็ปล่อยให้พูดไปเถอะ”
“นายไม่สนใจเลยสักนิดเหรอ”
“เรื่องนี้มีอะไรให้ฉันต้องสนใจ ปล่อยให้ลือกันตามสบาย” ฮั่วหรานพูดจบก็เปลี่ยนน้ำเสียง “เรื่องนี้ฉันจะจัดการเอง”
น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าซูหว่านกลับฟังออกถึงจิตสังหารในคำพูดของฮั่วหราน แน่นอนว่าจิตสังหารนี้ไม่ได้หมายถึงการฆ่าคน แต่หมายถึงเตรียมจะกวาดล้างจัดระเบียบคนภายใน
ในเมื่อแอบถ่ายในงานเลี้ยงคนในครอบครัว เช่นนั้นก็ต้องเป็นคนในครอบครัวของหลี่อันหนิงอย่างไม่ต้องสงสัย
เหตุผลที่ฮั่วหรานไม่ตื่นตระหนกก็เพราะว่านอกจากตอนที่เขาอยู่คลอเคลียหวานแหววในห้องของหลี่อันหนิงแล้ว พอก้าวพ้นประตูห้องของหลี่อันหนิงออกมา ทั้งสองคนก็ไม่เคยแม้แต่จะแตะมือกันด้วยซ้ำ กระทั่งยังดูไม่สนิทสนมเท่าตอนอยู่ในกองถ่ายเสียอีก คนอื่นย่อมไม่มีทางแอบถ่ายอะไรที่เป็นสาระสำคัญไปได้
ไม่ถูกถ่ายอะไรได้สักอย่าง แล้วเขาจะไปกลัวอะไรกันล่ะ!