กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 228 หยาดเหงื่อชุ่มกระดูก รัศมีนับหมื่นประกาย
เขาลุกขึ้นยืน ออกแรงยืดเส้นยืดสายร่างกายเล็กน้อย หันกลับไปมองซือถูเหมยกุยที่กำลังหลับสนิทอยู่แวบหนึ่ง แล้วเหลือบดูเวลาอีกครั้ง ก่อนจะปีนขึ้นเตียงไปคลอเคลียอย่างหวานชื่นอีกสองนาที
พอเดินออกจากห้อง ก็เห็นซูหว่านนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาด้วยความเบื่อหน่าย “ไปกันเถอะ”
ซูหว่านลุกขึ้นเดินตามหลังฮั่วหรานออกจากวิลล่า “แต่งเพลงใหม่อีกแล้วเหรอ”
“อืม แต่งให้พวกเซี่ยจือสองคนน่ะ”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ ซูหว่านก็ไม่ติดใจสงสัยอีก ในปีนี้ฮั่วหรานแต่งเพลงรวมวงให้วงน้องใหม่สองวงของบริษัทที่เพิ่งเปิดตัวไปวงละสองเพลง อีกทั้งยังแต่งเพลงให้คนอื่นเพิ่มอีกเก้าเพลง ล้วนเป็นเพลงชั้นยอดที่หาได้ยากทั้งสิ้น แถมยังไม่คิดเงินแม้แต่แดงเดียว
เพียงแค่อาศัยจุดนี้ บันเทิงราชวงศ์ราชาก็ไม่อาจเรียกร้องอะไรจากฮั่วหรานได้มากกว่านี้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ฮั่วหรานยังมีจุดหนึ่งที่ทำได้ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง นั่นคือยกเว้นเซี่ยจือและสวี่เนี่ยนเหอแล้ว เขาไม่เคยแต่งเพลงให้ใครเป็นการส่วนตัวเลย มีแต่บริษัทร้องขอมาเท่านั้นเขาถึงจะยอมลงมือทำ