เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 224 พันธนาการแห่งชื่อเสียงลาภยศ จิตใจและเรื่องราวทางโลก
มุมปากค่อย ๆ ปรากฏรอยยิ้มบาง “หมอนี่ก็เข้าถึงง่ายดีเหมือนกันนะ” พูดจบ จั่วเฟยเฟยพลันนึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้แลกช่องทางติดต่อกับอีกฝ่ายเลย แต่พอคิดจะวิ่งตามไปก็ไม่ทันเสียแล้ว
ตอนนั้นเองด้านหลังก็มีคนเดินเข้ามา “เฟยเฟย คิดไม่ถึงเลยว่าฮั่วหรานจะเอารูปพร้อมลายเซ็นมาให้เธอจริง ๆ แถมยังเอามาให้ด้วยตัวเองอีก เขาตบปากรับคำในงานเลี้ยงวันนั้น ตั้งหลายวันแล้วไม่มีความเคลื่อนไหว ฉันนึกว่าเขาลืมไปแล้วซะอีก”
คนที่พูดคืออิ่นกวง หนึ่งในสองนักแสดงนำชายที่เล่นประกบกับเธอในกองละคร
จั่วเฟยเฟยพูดเรียบ ๆ แค่ประโยคเดียว “เขาลืมไปแล้วจริง ๆ นั่นแหละ” จากนั้นก็ไม่สนใจอีกฝ่ายอีก เดินดิ่งเข้าไปข้างในทันที ปล่อยให้อิ่นกวงยืนกัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้นอยู่คนเดียว “นังแพศยา วางท่าอะไรนักหนา พอเห็นฮั่วหรานก็ทำตัวเหมือนหมาปักกิ่งกระดิกหาง ทีอยู่กับฉันทำมาเป็นเชิดหน้าชูคอ”
ในบทละครอิ่นกวงเป็นหนึ่งในคู่หูพระเอกของจั่วเฟยเฟย แต่นอกจอกลับตามจีบเธอ คนทั้งกองละครต่างรู้เรื่องนี้ดี ทว่าจั่วเฟยเฟยกลับไม่ชายตามองอิ่นกวงเลย ไม่เห็นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ต่อให้อิ่นกวงจะเป็นหนุ่มหล่อหน้าตาดีคนหนึ่งก็ตาม