กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 201 ชิงปืนด้วยมือเปล่า พลิกสถานการณ์สังหาร
เมื่อเห็นตำรวจมาถึงแล้ว ฮั่วหรานกลับไม่กล้ากระตุ้นเจี่ยเจิ้งเหยียนอีก เพราะยิ่งอยู่ในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้ เส้นประสาทของเจี่ยเจิ้งเหยียนก็ยิ่งเปราะบาง เขามีโอกาสสูงที่จะจนตรอกแล้วแว้งกัดลงมือใส่เขาสักฉาก
รถตำรวจจอดลงข้างทางด่วนสนามบิน เจ้าหน้าที่รีบลงจากรถกระโดดข้ามแผงกั้นไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว เจี่ยเจิ้งเหยียนร้อนรนตวัดมือยิงสวนไปหนึ่งนัดทันที
ตำรวจด้านหลังพอได้ยินเสียงปืน ชั่วขณะนั้นจึงไม่กล้าไล่กระชั้นชิดเกินไป ทำได้เพียงตามประกบอยู่ห่าง ๆ พร้อมกับขอกำลังเสริมไปด้วย
ฮั่วหรานเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “พี่เจี่ย ในปืนนายมีกระสุนแค่เก้านัดใช่ไหม”
“จะพูดไร้สาระกับฉันทำไม รีบวิ่งสิ!”
“ฉันแค่อยากรู้ว่าถ้ากระสุนเก้านัดยิงหมดแล้ว นายจะทำยังไง”
“แกวางใจได้ ฉันจะเหลือกวนกระสุนไว้ให้แกนัดหนึ่งแน่นอน”
“แต่ปัญหาก็คือ ในปืนนายอาจจะไม่มีกระสุนแล้วก็ได้!” คำพูดของฮั่วหรานทำให้เจี่ยเจิ้งเหยียนใจคอเริ่มสั่นรวน “มึงอยากลองดูไหมล่ะ”
“นายลองคิดดู ในรถนายยิงใส่ฉันไปสองนัด ลงจากรถยิงสองนัด เมื่อกี้ฆ่าสี่คนยิงไปสี่นัด พอตำรวจไล่ตามนายก็นายยิงไปอีกหนึ่งนัด กระสุนเก้านัดหมดแล้ว ถึงเวลาตำรวจไล่กวดพวกนาย พวกนายก็ไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้ด้วยซ้ำ!”